Echte expertise voor onderzoek naar  voorouders die in Ned Indië hebben gewoond en/of gewerkt kan verkregen worden via de volgende sites

• www.roosjeroos.nl
• http://www.indischfamiliearchief.nl/
• www.igv.nl
• www.cbg.nl

Indische familiestambomen op internet http://members.upc.nl/rvandenbroeke/genpages.htm

Bronnen die veel informatie bevatten over personen in Nederlands Indie:

Regeringsalmanak Ned Indie 1815-1942, op dvd verschenen bij stichting historic future en CBG. En staat ook op de computers van CBG.

De Regerings-Almanak van Nederlandsch-Indië (de zogenaamde Indische Almanak), die verscheen tussen 1815 en 1942, kan worden beschouwd als de weerslag van het maatschappelijke leven in Indië in die periode.Naast opgaven uit de burgerlijke stand (geboorte, huwelijk en overlijden) bevat de Indische Almanak gegevens over de wijze waarop het openbare leven in Indië was georganiseerd en over de maatschappelijke carrières van veel inwoners.

Regerings-Almanak van Nederlandsch-Indië 1815-1942
Dvd - Digitale Naslag nr. 6 (Den Haag 2008) ISBN 978-90-5802-062-879,00 (Vrienden 75,00)

De DVD "Bronnen voor Indisch genealogisch onderzoek", uitgegeven door de Stichting Historic Future en samengesteld door de Indische Genealogische Vereniging, is de opvolger van de in 1999 uitgegeven CD-rom en bevat ruim 13.200 pagina's met informatie voor Indisch genealogisch onderzoek, waarbij de nadruk op Oost-Indië ligt. Naast de publicaties van de IGV zelf, zijn enige belangrijke vooroorlogse standaardwerken alsmede andere Indisch genealogische publicaties opgenomen.

Recent verschenen

Asal Oesoel, voorouders van verre deel 6 Nederlands Indie, uitgave van CBG

Op 27 december 1949 kwam met de soevereiniteitsoverdracht een einde aan Nederlands-Indië en was de geboorte van de Republik Indonesia een feit. Wat de Indonesiërs met trots vervulde, betekende voor de Indische Nederlanders een traumatische breuk met het verleden. Voor velen werd het een definitief afscheid van het land van hun voorouders en het land waar zij zelf ook opgegroeid waren. Een toenemend aantal in Nederland geboren Indo?s (her)ontdekt en koestert de Indische cultuur van hun ouders en grootouders en gaat op zoek naar zijn historische en genealogische roots. Deze publicatie biedt hen in die zoektocht een stevige handreiking. 

Hoe zelf onderzoek te starten (met dank aan vanderheijden)

http://www.vanderheijden.org/ng/cbg.html

Voor onderzoek naar militairen in Ned Indie

http://www.gahetna.nl/vraagbaak/onderzoeksgids/zoek-naar-onderofficieren-en-militairen-bij-koninklijk-nederlandsch-indisch en
http://www.gahetna.nl/vraagbaak/onderzoeksgids/overzicht-stamboeken-en-andere-bronnen-betreffende-militairen-1795-1950

Dienaren VOC

http://www.gahetna.nl/vraagbaak/onderzoeksgids/ik-zoek-opvarende-voc

Stamboekkaarten ambtenaren Ned Indie

http://www.gahetna.nl/collectie/archief/ead/index/eadid/2.10.36.21 en

http://www.gahetna.nl/collectie/index/nt00283

Oorlog/ Bersiap kampen/gevangenen

http://www.bersiapkampen.nl/Opsporing%20gezocht.htm

http://www.ogs.nl/pages/home.asp

http://www.niod.nl

http://www.rodekruis.nl/dit-doen-we/steun-lange-termijn-nationaal/oorlogsarchief/paginas/een-verzoek-indienen.aspx

Afscheid van Indie (bronnen 1940-1950)

http://www.afscheidvanindie.nl/

Nationaal archief:

http://www.stamboomforum.nl/actualiteit/2/32007/0/n_e_d_i_n_d_i_e_194045_militairen_in_japanse_gevangenschap_persoonskaarten_bij_na_28_6

Indisch tijdschrift

http://moesson.pictura-dp.nl/voorwaarden/

Startpagina Ned. Indië

http://www.wazamar.org/gen-links/b-Ned-Ind.htm

Vrij recent uitgekomen:

http://javapost.nl/

http://www.mrvisser.nl/ (diverse lijsten bewoners, diensten, passagiers etc)

http://members.upc.nl/rvandenbroeke/genpages.htm (homepages Indische stambomen)

• Families West-Sumatra
• Familiesites-hyves
• Indische Geneal. Ver.
• Indische Stambomen
• Oproepjes Semarangsite
• Pelita, opsporing
• Prikbord Djangkrik
• St Indisch Familiearchief
• Stamboomforum
• VOC kenniscentrum
• VOC-schepen
• VOC-varenden 18e eeuw

Voor mutaties zijn er 2 mogelijkheden:

Lees meer...

In Nederland wonen ruim 1.500.000 Indische mensen en aanverwanten. Zo’n 300.000 daarvan zijn kort na de Tweede Wereldoorlog in Nederland gekomen, na vaak een lange voorgeschiedenis in het koloniale Nederlands-Indië. Deze mensen waren feitelijk de eerste migranten die Nederland na de oorlog ontving.

{slide=Mengcultuur}

Hun etnische afkomst is van gemengde aard: een combinatie van Indonesische en Hollandse invloeden. In het koloniale Indië vormden de Indische mensen een tussenlaag tussen de autochtone bevolking (de inlanders) en de sociale top van Europeanen.

Doordat de Indische cultuur geruime tijd sterk beïnvloed werd door de omgang met de autochtone bevolking zijn veel gewoonten, gedrag en b.v. bijgeloof bij Indische mensen sterk verwant aan de cultuur van de autochtone bevolking.

Indische mensen komen voort uit gemengde huwelijken van Indonesiërs en Hollanders en zijn dragers van een in oorsprong gemengde-, doch autonome cultuur. Vroeger in de 18e eeuw werd die cultuur ook wel 'mestiezencultuur' genoemd. Later werd de term Indo-Europeanen of Indo's gebruikt. In deze tijd is het gangbaar te spreken van 'Indische Nederlanders'.

{slide=Europeanisering in de 19e en 20e eeuw}

In het koloniale Indië ontstond vooral na het korte Britse zelfbestuur (1811-1816) een druk op de Indische groep om zich qua cultuur en omgangsvormen zo Europees mogelijk te dragen. Indische vrouwen moesten zich Europees kleden en een monogaam Europees huwelijk had de voorkeur boven Aziatische verbintenissen.

Voor maatschappelijk belangrijke functies in de vorige eeuw, vooral in de grote steden in Indië, waren geboorte en opleiding in Nederland vereist en tal van Indo's kwamen daardoor in problemen. In de binnenlanden echter waren het vaak de Indische families die zich met particuliere landbouw bezig hielden: "de heren van de thee, de koffie en suiker".

Tegen het begin van de twintigste eeuw kwamen meer vrouwen uit Europa naar Indië die van verdere invloed waren op de 'Europeanisering' van de Indische cultuur. Om in Indië hogerop te komen moest je je zo Europees mogelijk gedragen. Indo-Europeanen vertoonden destijds alle kenmerken van een minderheidsgroepering. Indo's probeerden zich zoveel mogelijk te gedragen als de dominante groep 'totoks', zonder ooit helemaal door hen geaccepteerd te worden.

{slide=Japanse bezetting en Bersiapperiode}

Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog bedroeg het aantal Europeanen in Nederlands-Indië ruim 300.000 personen, waarvan 60% Indo-Europeaan was. Tijdens de Japanse bezetting (1942-1945) werden alle in Nederland geboren Europeanen (totoks) in interneringskampen ondergebracht.

Wanneer bij Nederlanders bleek dat zij gemend bloed hadden , werden zij (op uitzonderingen na, zoals in Oost-Sumatra) niet geïnterneerd. Een aantal van hen kwam als krijgsgevangene of echtgenote van een totok wel in een kamp terecht.

Na de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 brak een zeer chaotische periode aan (de zogenaamde bersiaptijd), waarin Indonesië streed voor haar onafhankelijkheid en er veel slachtoffers vielen, vooral onder de Indo-Europeanen. Met name de ervaringen gedurende deze tijd heeft veel Indische Nederlanders doen besluiten in de jaren vijftig  naar Nederland te repatriëren. (Het begrip repatriëren is overigens wat misplaatst omdat velen nooit eerder in Nederland waren geweest en er dus geen sprake was van 'terugkomst' naar het moederland wat het begrip repatriëring feitelijk impliceert. )

{slide=De Indische diaspora}

Na de Tweede Wereldoorlog werd Indonesië in 1949 onafhankelijk en kozen de meeste Indische mensen voor repatriëring naar Nederland. De Indonesische regering gaf de Indische Nederlanders in 1949 twee jaar de tijd om te beslissen of men het Indonesisch staatsburgerschap verkoos (warga negara asing).

Slechts een beperkt aantal Indo's koos hiervoor. Velen kwamen na verloop van tijd op dit besluit terug omdat hun maatschappelijke positie in het nieuwe Indonesië sterk onder druk stond. Het gevolg was dat velen daarna alsnog kozen voor migratie naar Nederland ('spijtoptanten') en de Nederlandse nationaliteit verkozen boven de Indonesische nationaliteit.

Ruim 300.000 Indische Nederlanders repatrieerden tussen 1946 en 1964 in vier golven naar Nederland; 50.000 van hen emigreerden weer, onder andere naar de Verenigde Staten en Canada en Nieuw Zeeland.

{slide=De eerste jaren in Nederland}

Indische mensen tonen zich over het algemeen sterk aanpassingsbereid, al dit was ook een vorm van zelfbehoud. Veel Indische gezinnen werden in Holland eerst in contractpensions opgevangen en zelfstandige huisvesting werd alleen gehonoreerd als men zich geassimileerd gedroeg.

In die periode was er vanuit maatschappelijke organisaties en overheid sprake van een vorm van betutteling van de Indische gemeenschap in combinatie met een benepen opvatting over de groep, met name in de jaren '50.

Nederland stelde culturele verschillen gelijk met culturele achterstanden. Bovendien wilde Nederland zo snel mogelijk het hoofdstuk van de koloniale geschiedenis afsluiten.

{slide=In stilte}

Het steeds maar ingesteld zijn op je aanpassen aan je Nederlandse omgeving kan als gevolg hebben dat Indische mensen hun eigen culturele achtergrond steeds meer onderdrukken of ontkennen. Over de traumatische ervaringen tijdens oorlog en Bersiap werd gezwegen, aangezien men in Nederland door de eigen oorlogservaringen geen tijd had om naar de 'verhalen' van de Indische Nederlanders te luisteren. Als niemand in je omgeving interesse toont voor je achtergrond houd je zowel de goede- als slechte herinneringen aan vroeger maar liever voor jezelf.

Kinderen van 1e generatie Indische ouders stuiten, als gevolg daarvan, vaak op de 'geslotenheid' van hun ouders als het gaat om het Indisch verleden in Indië. Wat je kwetsbaar maakt daar praat je niet makkelijk over. De ervaringen in de oorlogstijd, met name de Japanse bezetting en de Bersiapperiode, heeft de situatie extra gecompliceerd voor de 1e generatie en ook voor kinderen daarvan die kort voor de Japanse bezetting geboren werden.

De combinatie van enerzijds de dierbare herinneringen aan Indië, maar anderzijds ook de trauma's van de oorlogstijd hebben het terugblikken op de verleden tijd voor veel Indische mensen uit de eerste en soms 2e generatie extra gecompliceerd. Bij een deel van de eerste generatie Indische Nederlanders komt pas nu op hoge leeftijd de behoefte naar boven om te vertellen over de dingen die zij in hun leven hebben meegemaakt en waarover zij altijd hebben gezwegen.

{slide=De huisvesting}

Vanwege de woningnood werden de Indische Nederlanders tijdelijk gehuisvest in zogenaamde contractpensions, veelal gelegen in toeristische gebieden die – zeker in die krappe naoorlogse periode - een overschot hadden aan hotels. De hotels die als contractpension werden aangenomen waren meestal zwaar verouderd en verkeerden in slechte staat. Vaak moesten hele gezinnen op een of twee kleine achterafkamertjes bivakkeren. De kamers waren klein en voorzien van een enkele wasbak met alleen koud water. Bij veel hotels was het meubilair vaak slecht. De veren schoten bij wijze van spreken uit de fauteuils en het gebeurde niet zelden dat een stoel het begaf als iemand erop ging zitten.

Dat het plaatsen in een kleine ruimte van zoveel verschillende mensen uit een land waar men net twee oorlogen achter de rug had (Jappentijd) en Bersiap periode) vaak  tot onderlinge sociale problemen en soms tot gewelddadigheden in  het pension leidde is duidelijk.

{slide=De ontvangst in Nederland}

Het was voor de eerste keer in de geschiedenis dat zo’n grote groep mensen uit het buitenland in een keer Nederland binnenkwam. De reacties van de Nederlandse bevolking, in die tijd absoluut niet gewend aan medeburgers uit een andere cultuur en absoluut onwetend over het dagelijkse leven in Indië, waren vaak ontactisch en zelfs pijnlijk.

Indische mensen voelden zich Nederlander en waren opgevoed met een groot aantal elementen uit de Nederlandse cultuur. Hier werden ze bekeken alsof ze regelrecht uit de jungle kwamen. Vragen als: “Woonden jullie daar in een hut?”, “Leuk dat u nu ook eens in een auto kunt rijden” of  “Waar hebben jullie Nederlands leren spreken?” geven aan dat de gemiddelde Nederlander er absoluut geen idee van hadden hoe men in Indië leefde.

Ik was zes jaar en klein van stuk. In Indië had ik al een jaar op school gezeten en was dus in leerstof voor op mijn klasgenootjes. In de eerste schoolweek kreeg ik een bolletje wol en twee naalden. Ik had er geen benul van wat ik daarmee moest doen. De juffrouw kwam langs en schudde haar hoofd. Vervolgens tilde ze mij op en zette mij op de tafel. Tot de klas zei ze: “Kijk eens kinderen, dit is nu een kindje uit dat arme, achterlijke land waar wij zilverpapier voor moeten sparen!”

“Ik mocht een keer bij een Nederlands vriendinnetje thuis gaan spelen. Ik werd midden in de kamer op een stoel gezet en de hele familie liep om mij heen alsof ik een buitenaards wezen was. Toen ik wat vroeg aan mijn vriendinnetje was de hele familie verbijsterd: “Kijk, het aapje kan ook praten!”

Nederlandse diploma’s behaald in Nederlands-Indië werden hier niet erkend of in het gunstigste geval minder gewaardeerd. Heel vaak kregen Indische Nederlanders werk dat fors onder hun niveau lag. Door volharding en hard werken slaagden zij er in tijdens hun loopbaan uiteindelijk op te klimmen tot de hoogste functies.

{/slides}

Afgeleid van http://www.contractpensions.nl

Het boekje werd geschreven door Nederlandse huishoudschool-leraressen die absoluut geen enkele binding hadden met Indië en geen flauw benul hadden van de leefwijze van de bevolkingsgroep die daar vandaan kwam. Door het kinderachtige taalgebruik en de betuttelende inhoud was het boekje vaak een belediging voor de mensen voor wie het bedoeld was. Zo werd er uitleg gegeven over “Nederlandse familiefeesten” Sinterklaas en kerstmis, Koninginnedag werden al voor de oorlog in Indië gevierd.

{acfp id=2}

Teksten uit het boekje:

{pgslideshow id=9|width=595|height=430|delay=3000|image=L}

Tijdens een Algemeen Overleg van de Vaste Tweede Kamercommissie over 'de Indische Kwestie' op dinsdag 28 juni 2011 in de Troelstra-zaal van het Parlement hield Staatssecretatis Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner voet bij stuk: Geen backpay en compensatie oorlogsverlies aan Indische Nederlanders. Met 'het gebaar' was en is dit dossier voor de regering gesloten.

Lees meer...

Lees meer...

Ik ben geinteresseerd naar hoe (reisweg en -middelen) en waarom (omstandigheden tijdsgewricht) 'de eerste Bastiaans' in de Oost verzeild is geraakt.

Een andere belangstelling is hoe /waar /met welke volkeren de familie Bastiaans 'vermixt' is geraakt: Nederland, Indonesie, Duitsland, Zwitserland is duidelijk. Een onlangs gevonden voorvader 'Turulianus Jacobus Bastiaans' uit 1800 verwijst wellicht naar Hongaarse /Magyar volkeren.. Mijn 'Bazuin-kant' heeft wortels in Polen.

De oudste tot nu toe gevonden stamouder Gerardus Bastiaans, geboren omstreeks 1750 in Batavia.

Lees meer...

Bron: Begrippenlijst Nederlands-Indië

Lees meer...

Demography and economy:
A demographic revolution took place in this period. Population grew very quickly due to a decreased death rate and increased fertility. Most people still lived in the countryside. Between 1750 and 1815, only 7% of the European population lived in cities. Life in the villages changed, however.

Lees meer...